ولادت امام علی بن الحسین زین العابدین «علیهما آلاف التحیة و السلام»
و مراسم جشن و سخنرانی در دارالعلم و حسینیه مدرسة الشهداء

مراسم جشن و سخنرانی در دارالعلم و حسینیه مدرسة الشهداء حضرت آیت الله العظمی علامه نوری «طیب اله رمسه» بمناسبت ولادت باسعادت امام علی بن الحسین سیدالساجدین زین العابدین «علیهما آلاف التحیة و السلام برگزار گردید و فضلا و خطبا در سجایای حضرتش و درجات متعالی آن معصوم (ع) سخنانی ایراد فرمودند.

ضمنا حجةالاسلام و المسلمین آقای حاج شیخ سعید نوری سلسله مباحث و سخنرانی هایی  طی چندین ماه گذشته در تفسیر و تبیین رسالة علی ابن الحسین (علیهما السلام) المعروفة برسالة الحقوق  در دارالعلم و حسینیه مدرسة الشهداء حضرت آیت الله العظمی علامه نوری «طیب اله رمسه» ارائه می فرمایند.

در ولادت و جایگاه امام علی بن الحسین زین العابدین «علیهما آلاف التحیة و السلام»
 

چهارمین امام معصوم،حضرت علی بن الحسین «علیه‌السلام»، شخصیتی که جدّ بزرگوارش، حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام، او را بهترین فرد روی زمین بعد از پدرش معرفی نموده‌ است، در مدینه منوره در سال 38 هجری چشم به دنیا گشودند.
مادر امام شهربانو، دختر یزدگرد سوم ـ آخرین پادشاه سلسله ساسانی ـ بوده است.

دوران زندگی

امام سجاد دارای القاب و کنیه‌ها ی متعددی است که در کتب روایی و تاریخی ذکر شده است. دوران کودکی امام، در زمان جدّ بزرگوارش، حضرت امیر المومنین، و عموی ارجمندش، امام حسن مجتبی، گذشت. دوره ی نوجوانی اش را تا شهادت پدر بزرگوارش، حضرت امام حسین، که حدود ده سال به طول انجامید در خدمت پدر گذراند. امام سجاد دارای چند همسر و فرزند بوده است.
بر اساس دلایل و برهان‌های روشن و قطعی، در امامت علی بن الحسین علیه‌السلام هیچ جای شکی باقی نیست.

مقاطع زندگی

زندگی پربرکت حضرت سجاد علیه‌السلام را پس از دوران کودکی و نوجوانی می‌توان به چند مقطع تقسیم کرد:
-- همراهی با امام حسین علیه‌السلام از مدینه به کربلا تا هنگام شهادت
-- پس از شهادت پدر تا ورود به مدینه (رهبری نهضت پس از پدر)
-- حضور در مدینه تا وفات

شهادت

امام پس از 35 سال مجاهده در میدان‌های مختلف که تجسم جهادی به مراتب سخت‌تر و جانکاه‌تر از جهاد رویاروی دشمن در میدان نبرد بود، با زمینه‌سازی فعالیت‌های گسترده فرزند و نوه معصوم خود، امام باقر و امام صادق علیهما السلام، و استقلال کامل مکتب حیاتبخش امامت که همان اسلام ناب بود، و انسجام بخشیدن به جامعه‌ی شیعی، به دست ولید بن عبدالملک مسموم شد و روح مطهرش به عالم قدس پر کشید. شهادت امام چهارم، مدینه و سایر جوامع اسلامی و عموم شیعیان را در غمی جانکاه فرو برد.
مدفن مقدس حضرت ، بقیع، در جوار عموی بزرگوارش، حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام، است. و کلام آخر زمزمه صلوات خاص آن امام است: " السلام علیه و یوم ولد و یوم استشهد و یوم یبعث حیا. "