اخبار کوتاه پایگاه

صدها اثر و تاليف چاپ شد و چاپ نشده معظم له تحت عنوان آثار علمی و تاليفات حضرت الله العظمی علامه نوری در صفحاتی جداگانه ذکر گرديد از رساله عمليه توضيح المسائل و مناسک حج و فتوای تحريم دخانيات و مواد مخدر و ده ها اثر ديگر ايشان ......برای شناخت آثار عملی معظم له به همان قسمت .رجوع شود
 
خانه
شاهد یاران از شهریور 57 می گوید چاپ پست الكترونيكي
نوشته شده کوثری   
d M Y

Image

روایت «شاهد ياران» یادمان فجرآفرینان، از دوران دستگیری و زندان
حضرت آیت الله العظمی علامه نوری
«طیب اله رمسه»

ماهنامه فرهنگی تاریخی شاهد یاران به صاحب امتیازی بنیاد شهید و امور ایثارگران، در شماره 39 خود منتشره در بهمن 1387 به عنوان یادمان فجرآفرینان، ویژه زندانیان سیاسی قبل از انقلاب در صفحه 19 از دوران دستگیری و زندان حضرت آیت الله العظمی علامه نوری «طیب اله رمسه» در شهریور سال 57 مطالبی چاپ و منتشر نموده است.

  سي‌ و نهمين شماره ماهنامه فرهنگي - تاريخي شاهد ياران با عنوان موضوعي <با فجرآفرينان...> انتشار يافت.
اين ماهنامه به صاحب امتيازي بنياد شهيد و امور ايثارگران، مدير مسئولي حسين دهقان و سردبيري عباس خامه‌يار منتشر مي‌شود. برای مراجعه به این مطلب می توانید
به این آدرس مراجعه کنید: در ديباچه اين شماره ماهنامه شاهد ياران به قلم سردبير و درخصوص ويژه‌نامه «با فجرآفرينان»، آمده است:
در جهان كنوني كه تحت سيطره رندانه و تكنولوژيك جبهه باطل قرار دارد و شر به آساني به جاي خیر مي‌نشيند و ضد ارزش‌ها، به سرعت جاي ارزش‌ها را اشغال مي‌كنند، سخن گفتن از فداكاري‌ها و شكنجه‌ ديدن‌ها و ايثارهاي اعجاب‌آور دو سه نسل قبل، شايد براي نسل‌هاي فعلي، قابل باور نباشد، اما به دليل هجوم اطلاعات ضد و نقيض از سراسر جهان و تهاجم فرهنگي كه حقيقتاً عظيم‌ترين نوع حمله و مخرب‌ترين آنهاست، ضرورت بازشناسي و بازخواني آن روزهاي سراسر اضطراب و آشوب و آن خفقان غيرقابل توصيف، امري شايسته، بل بسيار ضروري است.
خوشبختانه اين بزرگواران هنوز زنده‌اند و در ميان ما نفس مي‌كشند، هرچند از برخي از اعوجاج‌هاي فرهنگي، دلي خونين دارند و در برخي از موارد، متأسفانه مهر سكوت بر لب زده‌اند و حاضر نيستند آن خاطرات را بازگو كنند. در گفتگوي با اين افتخارآفرين‌ها، تفاوت‌ ميان اهداف اينان با پيروان مكاتب غيرالهي، آشكار مي‌گردد.

در آن روزهاي غفلت همگاني از ماهيت رژيم و ستمي كه به ويژه در زمينه فرهنگ بر مردمان و خاصه جوانان مي‌رفت، غربتي طاقت‌سوز و غيرقابل تحمّل براي كساني رقم مي خورد كه مي‌دانستند و مي‌فهميدند، اما حتي اين امكان را نداشتند كه از افكار خود با نزديكان خويش سخن بگويند. براي كساني كه امروز با در دسترس بودن انواع وسايل ارتباط جمعي، به هر نحو ممكن سخن خود را به گوش مخاطبان مي‌رسانند و گاه از اين امكان، براي تيشه زدن به ريشه اعتقادات و آرمان‌هاي مردم خود، سوء استفاده مي‌كنند، قابل تصور نيست كه جوانان اين مرز و بوم به صرف مطالعه يك كتاب يا اعلاميه و سخن گفتن در محفلي خصوصي درباره‌ رژيم، آن هم به اشارتي، گرفتار زندان و شكنجه و آزارهاي دردناك جسمي و روحي مي‌شدند.

متأسفانه دشواري‌هاي گوناگوني چون هشت سال جنگ تحميلي و مشكلات عديده‌ داخلي كه به دليل برنامه‌هاي نادرست فرهنگي به وجود آمدند، غربت اين مردان و زنان عظيم‌الشأن را صد چندان كردند و نسل فعلي با آنها و مصائبي كه تحمل كردند تا اينك جوان ايراني، اگر همت كند، بتواند ببالد و بينديشد و در برابر استعمار، سرخم نكند، آشنايي ندارد؛ از اين‌رو شاهد ياران به دنبال سياست خود در معرفي شايسته شهدا و نيز ايثارگران عرصه جهاد و مبارزه و در پي تجليل از كساني كه در تاريك‌ترين برهه تاريخ ايران، زندگي آسوده را رها كردند و تن به بلا دادند تا كورسوئي باشند در آن شب تيره و ظلماني، اين ويژ‌ه‌نامه را تدارك ديده است تا بدين بهانه، بار ديگر راهي در آن روزها و شب‌هاي بي‌پايان و عافيت‌سوز بگشايد، باشد كه نسل كنوني با مطالعه سخنان كساني كه با پوست و گوشت و آبرو و جان خويش، آن شكنجه‌ها و تعقيب و گريزها و هراس‌ها را تجربه كرده‌اند، قدر امنيت امروز خود را بداند و با آگاهي بيشتر، حيله‌هاي دشمنان خويش را بشناسد و عالمانه و شجاعانه با آنان به مقابله برخيزد.‌

هرچند بسيار تلاش كرديم كه با افراد بي‌شماري سخن بگوييم، اما متأسفانه عده زيادي از آنها به دلايل گوناگون حاضر نشدند گفتگو كنند. برخي نيز بيان خاطرات آن روزها را مخل اخلاص تلقي كردند و نخواستند آنچه را كه با خدا معامله كرده بودند، حتي در اين حد اندك هم با غير او به اشتراك بگذارند. ما نيز به احترام هر دو گروه، اصرار نورزيديم و سعي كرديم با آنچه كه مقدور بود، شمائي روشن و شفاف از آن برهه را در مقابل چشم مخاطبان تيزبين شاهد ياران بگشاييم، با اميد توفيق در به ارمغان آوردن نمي از يمي.

عناوين ديگر مطالب اين شماره ماهنامه به شرح زير است:‌
زندانيان سياسي قبل از انقلاب در آئينه‌ توصف امام --‌ گزارش واره‌اي از بازديد مقام معظم رهبري از موزه عبرت ايران -- يادداشت منتشر نشده دكتر محمود احمدي‌نژاد در دفتر يادبود موزه عبرت ايران -- برگرفته از خاطرات دوران مبارزه آيت‌الله اكبر هاشمي رفسنجاني --‌ خاطرات خودنوشت آيت‌الله سيدمحمود طالقاني از دستگيري‌ها و بازجوئي‌هاي خود در سال 1341 --- <يادها و يادگارهائي از زندان اوين> در آئينه‌ خاطرات آيت‌الله محمدرضا مهدوي كني -- خاطرات مرحوم آيت‌الله العظمی علامه حاج شيخ يحيي نوري از دوران دستگيري و زندان خود در شهريور 57. حدود سه ستون از این چهار صفحه به تفهیم جرایم آن حضرت اختصاص دارد. از میان این جرایم می توان به :
«اقدام علیه امنیت کشور، اقدام علیه رژیم سلطنتی، تحریک علیه کشور دوست اسرائیل، ارسال کمک برای شیعیان جنوب لبنان و فلسطین، مسدود نمودن راه های شهر تهران به منظور سخنرانی و نماز عید فطر، انجام سخنرانی های تحریک آمیز، بی اساس شمردن قانون اساسی و فضولی دانستن ولایتعهدی و حاکم سازی برای نسل های آینده، زیر سؤال بردن مراسم تاجگذاری و گزینش ولیعهد که نامشروع و اسراف کاری خوانده اند...» اشاره نمود.
در این صفخات دو قطعه عکس منتشر نشده از اسناد ساواک و کمیته مشترک ضد خرابکاری نیز به چاپ رسیده است. به این مطلب همچنین در روزنامه اطلاعات مورخ 17 بهمن 1387 نیز اشاره شده است:

آخرين بروز رساني ( d M Y )
 
< قبل   بعد >